مواطن و مواقف و مواضعی که فرستان صلوات تاکیدش بیشتر است

 اول: هر جایی که اسم مبارک آن سرور(ص) برده می شود،خواه خود مذکور نماید و خواه کسی بشنود،که در مقام،فرستادن صلوات واجب است.

دوم:در ابتدا هر کلامی که  آن را قدری باشد و علما خطبه ای که مشتمل بر حمد و ثناء الهی و صلوات بر رسول(ص) نباشد،آن را"ابتر" میگویند و می نامند، یعنی مقطوع از خیر و فایده و عامه ،از رسول خدا (ص) روایت کرده اند که فرمود:(هر کلامی که با ذکر خدا و درود بر من شروع نشود،آن کلام،ابتر-یعنی از خیر،مقطوع- است).

سوم: در ابتدای وضو.

و عامه از امیر المومنین(ع) روایت  کرده اند که رسول خدا (ص) فرمود:"یا علی،چون می خواهی وضو بسازی، بگو:بسم الله و الصلوه علی رسول الله".

چهارم:عامه از رسول خدا (ص) روایت کرده اند که فرمود:

"چون از وضو  فارغ شوید،بگویید:اشهد ان لا اله الاالله وحده لا شریک له،و اشهد ان محمدا عبده و رسوله و بعد از آن صلوات فرستید و چون چنین کنید، برای شما در های رحمت گشاده میشود".

پنجم:عامه از امیر المومنین(ع) روایت کرده اند که فرمود:" هر گاه مرور کنید به مسجدی،صلوات فرستید بر پیغمبر(ص)."

ششم: در تقعیب همه نماز ها عموما و در تعقیب نماز مغرب و صبح خصوصا.

در کتاب عده الداعی،از امیر المومنین(ع) روایت کرده است که:

"چون بنده از نماز فارغ شود،باید که صلوات فرستد بر رسول خدا (ص) و از خدا سوال نماید بهشت را و پناه برد به خدا از آتش و سوال نماید که به حورعین تزویج نماید،زیرا که هر که بر رسول خدا (ص)صلوات فرستد،دعای او بالا می رود و هر که از خدا بهشت را بخواهد،بهشت  میگوید:خداونداعطا کن به بنده خودت،از انچه به تو پناه برد از ان و چون حوریان را از خدابخواهد،آنها می گویند که:خدایا،عطا کن بنده خودت را، آنچه را خواست."

هفتم:پیش از شروع دعا کردن

هشتم :بعد از فراغ از دعا

نهم:در خطبه جمعه  و عیدین و استسقاء و غیر اینها،زیرا که به مذهب ما،صلوات در خطبه،رکنی از ارکان است و عامه در آن اختلاف کرده اند و بیتر به استحباب آن قائل شده اند.

دهم: در هر روز

یازدهم: در هر شب.

و پیش از این مذکور شد که در جامع الخبار مذکور است که رسول خدا (ص) به امیرالمو منین(ع) فرمود:"یا علی،هر که بر من صلوات فرستد در هر روز یا در هر شب،شفاعت من برای او واجب می شود، هر چند که اهل کبائر باشد."

و از دعوات راوندی نیز نقل شد که رسول خدا (ص)فرمود:

"هر که در هر روز،از روی دوستی و شوق،به من سه مرتبه صلوات فرستد،برخدا لازم می شود که گناهان آن روز و آن شب او را بیامرزد".

ودر کتاب مفاتح حصنین- که از کتب عامه است-از رسول خدا(ص) روایت کرده است که فرمود:

"هر که در هر صبح ده مرتبه و در هر شام ده مرتبه بر من صلوات فرستد، من او را در یابم در وقتی که محتاج به آن باشد".

دوازدهم:عصر روز پنج شنبه

سیزدهم:شب جمعه

چهاردهم:روز جمعه

و شیخ طوسی در مصباح متهجد گفته است که مستحب بعد از عصر روز پنجشنبه تا آخر روز جمعه،بسیار صلوات فرستد بر محمد و آل محمد(ص) پس بگوید:

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک عدوهم و منالجن و الانس من الاولین و الاخرین.

و اگر این صلوات را صد بار بگوید،برای او فضل بسیار خواهد بود.

و ابن بابویه از امام جعفر صادق(ع) روایت کرده است که:

"هیچ عملی در روز جمعه، افضل از صلوات فرستادن بر محمد و آل محمد(ص)نیست".

و ایضا از حضرت امام رضا(ع)روایت کرده استکه رسول خدا (ص) فرمود:

"هر که در هر روز جمعه، برمن صد مرتبه صلوات فرستد،حق تعالی شصت حاجت او را روا می کند: سی در دنیا و سی در آخرت".

در کتاب جامع الاخبار مذکور است که رسول خدا (ص)فرمود:"هر که در روز جمعه،صد مرتبه بر من صلوات فرستد،خدا گناهان هشتاد ساله او را بیامرزد".

و از حضرت  امام موسی(ع)منقول است که:

"بهترین اعمال در روز جمعه،ان است که بعد از عصر، صد مرتبه بر محمد و آل محمد(ص)صلوات فرستد و اگر بر آن زیاد کند،افضل  خواهد  بود".

و در کتاب جامع الاخبار از رسول مختار(ص)منقول است که فرمود:

"در روز جمعه بسیار بر من صلوات فرستید،به درستی که در آن روز،ثواب عملها مضاعف می شود و از خدا سوال نمایید برای من درجه وسیله را از بهشت".

کسی عرض کرد که:کدام است درجه وسیله؟

فرمود."آن اعلی درجه بهشت است که به ان نمی رسد،مگر پیغمبری و من امیدوارم که آن پیغمبر باشم."

ودر کتاب جمال الاسبوع،از حضرت صادق(ع) روایت کرده است که:

"چون شب جمعه می شود،از آسمان،ملائکه به عدد ذره ها فرود می آیندو در دستهای آنها قلمهایی که از طلا و کاغذ هایی از نقره هست و تا شب شنبه،چیزی را بجز صلوات بر محمد و آل محمد(ص) نمی نویسند.پس بسیار صلوات فرستید در ان شب و روز."

بعد از آن فرمود:"از جمله سنتها،آن است که در هر جمعه، هزار مرتبه و در سایر ایام صد مرتبه بر آن حضرت(ص) و اهل بیت او،صلوات فرستاده شود.

پانزدهم:در ماه مبارک  رجب،خصوصا در روز مبعث.

چنانکه در مصباح متهجد،از حسن بن راشد روایت کرده است که گفت: به امام جعفر صادق(ع) عرض کردم که آیا غیر اعیاد مشهوره،دیگر عیدی هست؟

فرمود که: شریف تر و کامل تر از همه آنها،روزی که رسول خدا(ص)مبعوث شد. عرض کردم که آن روز کدام روز بود؟فرمود: روز شنبه بیست و هفتم ماه رجب بود. عرض کردم که در ان روز چه عملی بایدبجا آورد؟فرمود: روزه میگیری و صلوات بر محمد و آل محمد(ص) می فرستی.

شانزدهم:در ماه شعبان.

 و از سید الساجدین(ع)صلواتی وارد شده است،که در هر روز ماه مبارک شعبان در وقت زوال باید  خواندو آن صلوات، در مصباح متهجد و غیر آن از کتب دعوات مذکور است.

 و در کتب عامه مذکور اسن که: در آسمان، دریایی است که آن را دریای برکات گویند و بر لب آن دریا، درختی است که آن را درخت تحیات نامند و بر آن درخت،آشیانه مرغی است مسمی به مرغ صلوات و چون بنده مومنی، در ماه شعبان، بر سید پیغمبران(ص) صلوات فرستد، حق تعالی آن مرغ را امر نماید تا در آن دریا غوطه خورد و پرهای خود را بیفشارد و هر قطره ای که از پرهای آن مرغ بریزد، ملکی حلق نماید و جمیع ان ملک ها، به تقدیس و تحمیدو مدح و ثنای پروردگار مشغول گردند  و ثواب آنها در دیوان اعمال صلوات فرستنده ثبت شود.

و ایضا روایت کرده اند که یک صلوات در ماه شعبان،برابراست با ده صلوات در سایر ماه ها.

هفدهم: در ماه مبارک رمضان

و پیش از این،حدیثی از  امالی شیخ صدوق(ره) و ثواب الا عمال- که مولف آن نیز،شیخ صدوق است-نقل شده  که رسول خدا (ص)ضمن خطبه ای که در فضیلت ماه رمضان خواند، فرمود:"هر که  در این ماه، بر من بسیار صلوات فرستد، حق تعالی ترازوی اعمال او را  روزی که ترازوهای اعمال سبک باشد،سنگین تر می گرداند."

هجدهم:وقت بوئیدن گلها و ریاحین.

ددر کتاب روضه الواعظین و مکارم الاخلاق و مالک جهنی روایت کرده است که:

من چیزی از ریاحین به امام  جعفر صادق(ع) دادم. آن حضرت گرفت و بوئید و بر چشمهای خود نهاد و گفت:"الهم صل علی محمد و آل محمد.پس فرمود که: هر که چنین کند که من کردم،گناهان او آمرزیده میشود،پیش از آنکه آن را بر زمین گذارد."

و عامه از رسول خدا (ص) روایت کرده اند که فرمود:" هر که گلی را ببوید و بر من صلوات نفرستد، بر من جفا کرده است."

نوزدهم: بعد از عطسه کردن خود یا دیگری.

بیستم:هنگام ذکر پروردگار.

چنانکه در "کافی"از عبدالله بن دهقان روایت کرده است که گفت: به خدمت امام رضا (ع) رفتم آن حضرتاز من پرسید که مراد از این آیه چیست:"و ذکر اسم ربه فصلی"؟

من عرض کردم که یعنی هر گاه یاد  میکند اسم پروردگار خود را، بر میخیزد و نماز می کند.

فرمود:" این تکلیفی بسیار مشکل خواهد بود."

عرض کردم: فدای تو شوم،پس مراد چیست؟

فرمود:مراد این است که چون نام پروردگار را یاد می کند، بر محمد و آل محمد (ص) صلوات می فرستد.

منابع:

کتاب شرح و فضائل صلوات،تالیف احمد بن محمد الحسینی اردکانی، شرکت انتشارات میقات.

کتاب فضایل صلوات، تالیف اسدا... محمدی نیا، انتشارات سبط اکبر